Kolejne morderstwa rozwiązują znane już bohaterki książek Gerritsen, doktor Maura Isles i detektyw Jane Rizzoli. Tym razem znów stają naprzeciwko okrutnemu mordercy, który zabija swoje ofiary, niejednokrotnie rozdzielając ich ciała na części. Kobiety dość szybko ustalają powiązania ofiar, z bardzo nie lubianą przez siebie doktor Joyce O’Donnel, która sama okazuje się być członkinią tajnego stowarzyszenia o wdzięcznej co i tajemniczej nazwie Klub Mefista.

Sama treść bez zarzutu. Wielbiciele autorki pochłoną całość w nie więcej niż dwa wieczory, delektując się treścią i kolejnymi wydarzeniami. Znana wielbicielka antropologii, Gerritsen potrafi zainteresować nas bez reszty opisami kolejnych światowych społeczności, realistycznymi i nie przesadzonymi, dającymi jej bohaterom jak i samym wydarzeniom wiarygodne środowisko. Przenosimy się z kraju do kraju, kontynentu do kontynentu, za każdym razem odkrywając kolejne części sensacyjnej układanki. Analizujemy zło jako pojęcie, rozpatrując jego poczynania, tropiąc jego przedstawicieli. Jest przyjemnie i bez zarzutu.

To oczywiście nie kryminał w dosłownym sensie tego słowa. To też nie ta sama Gerritsen co chociażby w Chirurgu, czy Grzeszniku. Klub Mefista nie wywołuje w nas dreszczyku emocji ani zaskoczenia jak wcześniejsze powieści autorki. Jest powieścią sensacyjną, niezłą ale ci, którzy wcześniejsze powieści autorki czytali - mogą na końcu poczuć pewną nutkę zawodu. Malutką ale obecną. Czekam na dalsze powieści.