To taka rozprawka z pytaniem kto naprawdę w tym zbrojnym konflikcie jest zły. Czy są to Talibowie, członkowie Al Kaidy, którzy - przekonani o świętej wojnie - dążą do jak największej ilości ofiar? Czy też może amerykańskie wojsko, które - w odwecie za śmierć kolegi masakrują najbliższe osiedle? Czy wreszcie amerykańskie dowództwo, które - siedząc w wygodnych fotelach daleko od Iraku - wydaje rozkazy dotyczące życia i śmierci? Znany dokumentalista kręci film fabularny, oparty jednak na prawdziwej masakrze jaka miała miejsce w 2005 roku w miejscowości Haditha, kiedy to amerykańscy Marines w odwecie za podłożoną minę (i śmierć jednego kolegi) masakrują osiedle, zabijając przy tym kobiety i maleńkie dzieci. Wszystkich bez wyjątku.

Siła filmu Broomfielda tkwi w tym, iż stara się on nie opowiadać po żadnej ze stron. Spokojnie i rzeczowo analizuje fakty, starając się (raz lepiej raz gorzej) ukwiecić je para dokumentalnymi elementami. Być może nie unika jakiegoś śladowego moralizatorstwa, - dla mnie przynajmniej - potępiając jednoznacznie Amerykanów. Chwała mu za to, że w filmie nie występują tzw. gwiazdy Hollywood, jednoznacznie kojarzące się z innymi filmami, duża pochwała za bardzo dobre zdjęcia Marka Woolfa. To niezły film, dający do myślenia, sam w sobie stanowiący dobre kino akcji. Na pewno warty puszczenia każdemu wyznawcy ideologii Georga Busha.

Jednym słowem pozwolę jednak sobie odnieść się - nie pierwszy raz już zresztą - do tłumaczenia oryginalnego tytułu na język polski. To co w oryginale było "bitwą o Hadithę", u nas zostało zmienione na "bitwę o Irak". Zmiana niby subtelna, jakże jednak podsumowująca opinie dystrybutorów o naszej rodzimej inteligencji. Cóż, pozostaje jedynie ze smutkiem pochylić głowę. Może przyjdą czasy, kiedy nie zostaniemy potraktowani w równie nieprzyjemny sposób.