Temat swojski i krajowy. 20letniego Janka, bohatera książki Kotlińskiego poznajemy kiedy rozpoczyna studia w Warszawie. Po krótkim okresie czasu porzuca je na rzecz pracy w piekarni. Wiemy, że już wcześniej w swoim rodzinnym mieście nie stronił od narkotyków. Nawiązuje kontakty z dilerem, aby później samemu zostać jednym, przeżywa stany narkotyczno - psychotyczne. W narkotycznych przeżyciach poszukuje sensu i swoistej filozofii, prawdy - widzi fałsz, markowaną rzeczywistość. Nie zawsze rozumie swoje życie.

Z samej książki nie dowiemy się niczego nowego o życiu narkomanów, ale bez wątpienia zwraca ona uwagę - mimo mocnego języka - na osobowość bohatera, jego potrzebę poszukiwania sensu, którego pragnienie wyraża bez jakiejkolwiek agresji czy nienawiści. To mocna książka, robiąca wrażenie, zmuszająca do refleksji. Dużo jest tutaj rozważań na temat poszukiwania sensu życia, doszukiwania się prawdy. Całość czyta się łatwo, bohater mimo tego nieszczęsnego języka, budzi sympatię, a samo zakończenie trudno jest postrzegać w pozytywnych kategoriach.

To nie jest książka tandetnych morałów, każde jedynie skupić się nad osobowością bohatera, którego życie wzbudza nadzieję. Jest mądra i ciekawa. Daje do myślenia. Nie jest lekturą łatwą, ale na pewno wartą przeczytania.