Leksykon, ale nie bardzo dogmatyczny. Napisany przez dwóch polskich autorów, którzy, jak widać, lubują się w literaturze zbrodni.. Znajdziemy w nim nie tylko powieści amerykańskie, bo autorzy śmiało zapuszczają się poza Amerykę. W dodatku dość odważnie naciągają granice gatunku - widać, że z pewnych książek nie potrafili zrezygnować, bo je lubią. I słusznie, bo w subiektywności siła. Także przegląd czasowy jest spory, dzięki czemu znajdziemy tu książki również bardzo nowe.

W książce są streszczenia stu najciekawszych i najważniejszych według autorów kryminałów, nieco biografii pisarzy, kilka wywiadów, sporo smacznych cytatów. Warto przeczytać od deski do deski. Po lekturze ciekawego, wieloczłonowego wstępu wypada tylko żałować, że nie ma tu nieco obszerniejszych opracowań, dotyczących poszczególnych nurtów, książek, autorów. Poza tym jaka praktyczna korzyść - nic tylko siąść i robić zakładki, żeby pamiętać, co kupować następnym razem, kiedy przyjdzie ochota na jakieś literackie morderstwo. Żeby ukoronować całość, okładka tez jest świetna, w przyjemnie tandetnym klimacie.

Jedyną wadą dla mnie są wywiady z autorami kryminałów, które zresztą ukazywały się pierwotnie w Polityce - może nie samo zamieszczenie ich w książce, ale umiejscowienie - jeden tu, drugi tam. Trochę nie pasują, trochę rozpraszają czytelnika. Poza tym jednym pseudo zarzutem nie mam żadnych innych.