Vicky na prośbę wampira Henry'ego, szuka osoby odpowiedzialnej za zabójstwa wilkołaków. Wilkołaki z zaangażowaniem prowadzą owczą farmę (!), bezustannie zmieniają postać z ludzkiej na wilczą, powarkują na siebie i na niektórych ludzi i proszą o pieszczoty jak zaprzyjaźniony owczarek. W domu lubią chodzić nago, a sąsiad, którzy sądzi, że przejrzał ich sekret, uważa ich za nudystów.

Przyjaciel Vicky, Celluci, jest zazdrosny - i też uznaje, że przejrzał sekret Henry'go zgadując, że ten zajmuje się przestępczością zorganizowaną. Henry uważa, że Celluci sprowadzi kłopoty i że nie jest potrzebny Vicky, wilkołakom i jemu. Na końcu książki nikt już nie ma wątpliwości kto jest kim, ale to nie znaczy, że relacje są już wyjaśnione i ustalone - i bardzo dobrze, będzie o czym czytać w następnych tomach.

Ślad krwi jest ciekawszy niż wcześniejsza książka Tanyi Huff - jeśli to stała tendencja, poproszę o więcej. Bohaterowie są wyraziści, dialogi zabawne, a rodzina wilkołaków tak wzruszająco sympatyczna i rzeczywista, że chciałoby się mieć ich za sąsiadów. Akcja - może to i nie arcydzieło, może za dużo dowiadujemy się od autorki, może na zakończenie zbyt wiele idzie zbyt gładko, ale wszystko składa się w przyjemną całość.